این همه از حق الناس گفتیم حالا در یک مطلب هم از حق الله بگیم. بسیاری از گناهان جنبه حق الناسی دارند ولی برخی نیز مثل نماز و روزه در زمره مهم ترین حق الله ها هستند. توبه، استغفار، کفاره و جبران قضاها، امیدواری به رحمت خدا و صدقه و دعا کارهایی است که از دست ما برمیاد.

خداوند متعال فرموده: «ای داود! اگر کسانی که به من پشت کردند می دانستند من( خدا) چگونه انتظار آنان را می کشم و چگونه با آنان مدارا می کنم و چقدر به ترک گناهانشان مشتاقم، هرآینه از شدت شوق به من می مردند و بند بند وجودشان از محبت من پاره پاره می شد.»

خداوند دنبال بهانه است تا ما را وارد بهشت کند نه این که وارد جهنم کند. خداوند هر کار مثبت و حسنه را ده برابر حساب می کند اما هر گناه را یک برابر حساب می کند تازه با توبه نیز می توان آن گناه را نیز پاک کرد. این ما هستیم که کار خودمان را خراب می کنیم.

شما را درک می کنم

نماز

نمی خواهم بگویم که قضا کردن نمازها طول نمی کشد و کار سختی نیست. خیر حتما طول می کشد و کار سختی هم هست اما نباید باعث ایجاد شدن روح نا امیدی در شما شود. اصلا یکی از حقه های شیطان این است که کارها را سخت تر از آنی که هست به ما نشان می دهد. شما باید با یک برنامه ریزی خوب و سبک، این فشار را کم کنی. شما در این امر بی تفاوت نباش و آرام آرام نمازهای قضا را به جا بیاور تا ثابت کنی که در این راه ثابت قدم هستی.

دنیا قطره آبی بیش نیست:

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم می فرماید: « دنیا در مقابل آخرت مثل این است که یکی از شما انگشتش را در آب دریا فرو برد. آن گاه به آن چه از آب دریا که بر روی انگشت او قرار گرفته بنگرد». دنیا مانند همان چند قطره ای است که بر روی انگشت باقی مانده و آخرت تمام دریای نامتناهی است.

بدان که دنیا بسیار کوتاه است و به زودی بساط عمر ما در این جهان برچیده خواهد شد و شما شاد و خرسند از انتخابی که کرده ای خواهی بود. در انتخاب خود ثابت قدم باش و از سختی ها نهراس. می دانم که قضای نمازهای شما سخت است اما در این زمان محدود دنیایی می توان آن را جبران کرد و ارزش به دست آوردن بهشت الهی و رحمت بی نهایت خداوند را دارد.

خداوند دنبال بهانه است تا ما را وارد بهشت کند نه این که وارد جهنم کند. خداوند هر کار مثبت و حسنه را ده برابر حساب می کند اما هر گناه را یک برابر حساب می کند تازه با توبه نیز می توان آن گناه را نیز پاک کرد. این ما هستیم که کار خودمان را خراب می کنیم.

چند راهکار عملی و کاربردی برای نمازهای قضا

1- یک جدول یک ماهه تنظیم کن و تمام روزهای ماه را در آن بنویس و یک ستون را هم به نمازهای پنج گانه اختصاص بده. هر وقت نمازی را خواندی در این جدول و در روز مخصوص خود یک علامت بزن.

2- یکی از بهترین اوقات برای نمازهای قضا قبل از نمازهای یومیه است. می توانی کمی زودتر از اذان وضو بگیری و با هر نماز حداقل یک نماز قضا انجام دهی. این کار در نماز صبح کمی سخت است اما در سایر نمازها کار راحتی است.

3- از شرایطی که برای خواندن نماز قضا به وجود می آید استفاده کامل کن. مانند برخی مساجد که بعضی روزها نماز قضا را به جماعت انجام می دهند. یا در ایام خاص مانند ماه رمضان و ... .

نماز

4- حضور در مسجد، بیشتر به شما حوصله انجام نمازهای قضا می دهد.

5- مواقعی که حال و حوصله بیشتری داشتی (حتی در منزل) را از دست نده و نمازهای بیشتری را به جا بیاور.

6- شروع هر کاری برای انسان سخت است اما وقتی انسان به کاری عادت کرد برایش ساده می شود. نفس انسان مانند کودکی است که اگر آن را رها کنی تربیت نمی شود بلکه باید او را مانند کودک تشویق و تنبیه کرد تا تربیت شود.

7- می توانی خود را تشویق کنی مثلا اگر نماز قضای یک روز را خواندی به خودت یک هدیه بدهی. یک چیزی که دوست داری. یک خوراکی یا ... . با این کار، نفس شما که به این کار تن نمی داد برای به دست آوردن آن مطلوب، راحت تر با شما کنار می آید. یا در برخی مواقع در صورت عدم انجام نماز، می توانی او را تنبیه کرده و از برخی چیزها که دوست دارد محرومش کنی.

8- حتما همین الآن وصیت نامه ای برای خودت بنویس و در آن نمازهای قضا و مقدار آن و مواردی دیگر از حق و حقوق دیگران که لازم است انجام شود را بنویس.

در پایان تأکید شدید می کنم که جای هیچ نگرانی نیست. از دیدگاه اسلام و توحید زندگی فرصت خدایی شدن انسان است و مهم این است که انسان در مسیر خدایی شدن حرکت کند و اگر چند صباحی به خطا رفته از راه شیطان باز گردد و از عمر خویش بهترین بهره را در جهت خدایی شدن و نزدیک شدن به خدا بکند

امام باقر علیه السلام می فرماید: کسی که از گناه توبه کند، همچون کسی است که اصلا گناه نکرده و کسی که به گناه خود ادامه دهد در حالی که استغفار می کند مانند کسی است که خدا را مسخره می کند. خدا نیز می داند که جبران این نمازها سخت است. یقین داشته باش که اگر بی تفاوت نباشی عقابی نخواهی داشت. نگرانی چیزی را حل نمی کند با آرامش به کارها و زندگی خود برس و در زمان فراغت- که کم هم نیست- به جبران بپرداز. مهم این است که بتوانی این دو مقوله را از هم جدا کنی. از طرفی به زندگی و کارهای روزمره برسی و از طرفی هم به عبادت و جبران نمازها. این کار به مدیریت زمان نیز نیاز دارد که انشاالله شما می توانی.

باید خود را در آغوش پر مهر و محبت خداوند رها کنید و با او زندگی کنید. نگذارید دلتان متوجه اغیار شود چرا که دلی که جای محبت او شد دیگر جای دیگری باقی نمی ماند.

به امید روزی که همه ما بندگان خوب و شایسته ای برای خداوند مهربان باشیم  و در آنچه که از دستمان رفته بکوشیم چرا که نماز و سایر فرمان های الهی سودمند به حال خودمان است و خداوند متعال بی نیاز مطلق است.

منبع : وبلاگ سید مصطفی علم خواه

فرآوری: بصیرت _ گروه دین و اندیشه تبیان

 

پی نوشت ها :

1- ارشاد القلوب، ترجمه سلگى، ج‏1، ص280

2- یا داود! لو یعلم المدبرون عنی کیف انتظاری لهم، ورفقی بهم، وشوقی إلى ترک معاصیهم، لماتوا شوقا إلی وتقطعت أوصالهم من محبتی( المحجه البیضاء، ج 8، ص 62، به نقل از میزان الحکمه)

3- التفسیر المعین،‌ ص220

4- تفسیر نمونه، ج 24، ص 296